Wat dit programma bijzonder maakt, is dat het niet alleen bij praten blijft. Tijdens workshops werken we veel met buddy-oefeningen, waarin je elkaar scherp houdt en eerlijk feedback geeft. Soms letterlijk in beweging, tijdens wandelgesprekken en een super interessante workshop boksen. Daar draait het minder om theorie en meer om ervaren: hoe sta je letterlijk en figuurlijk in je kracht? Hoe reageer je onder druk? Wat laat je zien en wat houd je achter?
Voor mij draait dit traject vooral om de ontwikkeling van reactief handelen naar proactief regie nemen. In mijn dagelijkse werk ben ik gewend snel te schakelen, vragen op te pakken en dingen geregeld te krijgen. Waardevol, maar ik merkte ook dat ik vaak reageerde op wat er op me afkwam.
Wat me tot nu toe het meest heeft verrast, is dat ontwikkeling minder gaat over nieuwe vaardigheden leren en meer over bewustwording. Bijvoorbeeld patronen herkennen, durven kiezen en ruimte innemen wanneer nodig.
Halverwege het programma merk ik kleine maar betekenisvolle verschuivingen. Ik bereid gesprekken bewuster voor. En ik probeer niet alleen mee te bewegen, maar ook richting te geven.
Dat vraagt soms om uit mijn comfortzone te stappen, wat voor mij best ongemakkelijk voelt. Out-of-the-box denken betekent soms een idee delen waarvan je nog niet zeker weet hoe het landt. Maar juist hier zit voor mij groei.
Wat dit programma mij tot nu toe vooral leert, is dat professionele ontwikkeling geen eindpunt heeft. Het is een continu proces van reflectie en bijsturing.
De komende tijd neem ik jullie graag mee in verdere inzichten uit dit traject en ook de inzichten van mijn mededeelnemers van Actemium!
